Byłeś moją największą dumą i szczęściem. Piękną i delikatną istotą wypełniającą moje serce poczuciem dobrze spełnionego ojcowskiego obowiązku. Tyle jeszcze było przed nami...
Teraz, gdy staję nad Twoim grobem czuję tylko pustkę; nie jestem w stanie nic powiedzieć, ani pomyśleć. Mam nadzieję, że znalazłeś właściwą drogę. Tesknię... boli.
Płaczę po Tobie codziennie mój mały lotniku...
Tata |
